lunes, 5 de febrero de 2018

DAVID MORADO DE LA IGLESIA

O carballo da Portela 
ten a folla revirada 
que lle ravirou o vento 
nunha noite de xeada. 

Unha nena nunha fonte 
por unha verza bebía 
A verza estaba rachada, 
toda a auga lle vertía. 

Ai Pepiño adiós,
ai pepiño adiós,
ai pepiño por Dios non te vaias, 
quédate con nós, 
quédate con nós, 
non te vaias afogar o río, 
como nos pasou a nós.

DARÍO VARELA LÓPEZ. VICENTE SOUTO GEN

Alumno: Dario Varela López 
Informante: Vicente Souto Gen

A matanza do porco. Reuníanse os veciños e os da familia cando mataban, mataban dous ou máis porcos e cun cazo bebíase sangue do que non botara para fora. Á noite comían a fartar e contaban contos. 

A sega. Reuníanse os veciños todos e adoitaban comezar cedo porque as leiras eran peadas. Máis tarde chegou o primeiro tractor á parroquia que foi o do meu padriño e unha máquina para picar maínzo ás vacas. 

Os bandos de Nadal e Reis pedindo o aguinaldo. Nos mundos de antes cando chegaba o Nadal os rapaces ían cantando e berrando polas casas, e cando chegaban á porta da casa chamaban e comezaban a cantar cancións populares do Nadal, e case todo o mundo lles daba algo, cartos, comida, e de vez en cando tamén había algún que lles abría a porta e cando se daba de conta que viñan pedindo o aguinaldo cerráballes a porta nos fociños e subía á terraza da súa casa e botáballes un caldeiro de auga na cabeza. 

Marchas nas procesións relixiosas. Cando chegaban as festas das parroquias ás persoas que lles tocaba face-la festa eran as encargadas de facer todo e tamén eran encargadas de buscar os gaiteiros. Ó remate da misa os curas chamaban ós mozos e mozas que estaban solteiros para que sacaran os santos e as virxes á procesión e daban a volta arredor da igrexa e cando se acababa a procesión os mozos e mozas ían para a festa bailar e beber para pasalo ben. 

Cancións nas despedidas de solteiro para ridiculizar á familia da moza. Nos tempos de antes pouca xente se casaba, porque non tiñan cartos ou non tiña moza ou tamén porque era feo coma un croio e ningunha moza se achegaba a el porque lle daba vergoña. Para ridiculizar á familia empezábanlle a dicir porcalladas e tacos ata que a familia se decidía marchar para a casa sen se terminar a despedida de solteiro. 

Bater de pedras nos legóns (sacho) Cando había que ir sachar á leira as malas herbas para que medrara a colleita e se aburrían de tanto sachar había algún que collía unha pedra e comezaba a dar coa pedra no sacho para animar ó resto da xente e subíalles a moral a todos.

martes, 30 de enero de 2018

CRISTINA DE BERNARDO VÁZQUEZ, PURA CASTRO VARELA, ISOLINA CASTRO VARELA

Cristina de Bernardo Vázquez Curso 2ºESO A Cancioneiro de Monfero 2008-2009

 → Información facilitada por: Pura Castro Varela. 82 anos. Tía aboa. Isolina Castro Varela. 90 anos. Aboa. Casalvito de abaixo


 • Os chavales andaban polas casas pedindo o aguinaldo e cantaban esta canción:
 “ Deanos el aguinaldo 
 Deanos sin tasa 
 Que viva por muchos años 
 El hombre de esta casa” 


 • Esta historia foi certa e pasou cando miña avoa era nova, durante a festa da miña parroquia: " Un home marchou a Bos Aires e deixou aquí unha moza que lle gustaba. Cando veu de volta, ela non o quería. Chegou o día da festa, e a miña avoa e unha das súas irmás xa estaban cegando de volta á casa cando aínda quedaba algo de festa. Rematou a festa, e cando a rapaza ía para a súa casa, chegoulle o mozo de Bos Aires e pegoulle dous tiros no corazón. A rapaza quedou tirada na carretera, morta, ata que a foron recoller

 • As cancións de berce eran as tradicionais:
 “ Duermete niño Duermete ya 
 Sino viene el coco Y te comerá”

BELÉN ANSEDE, ALEJANDRO ANSEDE, NEREA FREIJOMIL, Mª JOSEFA FERNÁNDEZ, ÁNGELES FILGUEIRAS, BENEDICTO FREIJOMIL, ALICIA FEIJIDO, JOSÉ FREIRE FILGUEIRA, JOSÉ GONZÁLEZ RIVAS


miércoles, 29 de noviembre de 2017

ÁNGEL SÁA VIDAL, BERENICE FILGUEIRAS SOUTO

Reporteiro:  Ángel Saá Vidal
Entrevistada: Berenice Filgueiras Souto
Anos: 69
Parentesco: Avóa
Curso académico: 2008-2009



Miña aboa díxome que por esta zona non se cantaba, pero que noutras si, e bailaban o final do traballo, e había “loitas”, xogaban para ver quen era o mellor.

ANA RODRÍGUEZ REI; JOSÉ Mª RODRÍGUEZ GOLPE

Reporteira: Ana Rodríguez Rei
Entrevistado: José Mª Rodríguez Golpe           
Años: 50
Parentesco:Pai
Curso académico: 2008-2009

Os muíños eran de pedra redondas e estaba o lado dun río. No muíño a auga entraba por un canalón coa forza da auga facía mover as aspas da noria que a súa vez facía mover unhas pedras. Encima das pedras había unha móllella donde se votaba maínzo, trigo…por medio de unha canaleta o maínzo e o trigo para entre as dúas pedras.  

ALEJANDRO RODRÍGUEZ ACCIÓN; ERMITAS DOMINGO GONZÁLEZ SOUTO



ALUMNO: Alejandro Rodríguez Acción
INFORMANTE: Ermitas Domingo González Souto, 77 anos, Sixto, Santaballo, Xestoso. (Avoa de Alejandro Rodríguez Acción)


Pista 1. Xan Guindán

Xan Guindán quere casar
Non ten a muller bustada
Foille face-lo amor
Á filla da tía Xoana.

-Boas noites, tía Xoana
onde lle vai a rapaza?
-Vai buscar o gas da noite,
xa parece que me tarda.

-Boas noites, Xan Guindán,
tráigote no pensamento,
e ti dirálo de risas
pero eu dígocho de veras,
Xa hai un pouquiño que estou
Aquí quentando as canelas.

-Eu queríame casar,
véñoche face-lo amor.
-Se me queres dimo axiña,
non esteñas facendo burla.

-Eu querer, ben te quería
pero heiche de contar,
quería facer unhas saias
e tíñalas sen fiar.

-Teño os zapatiños rotos
e o pano todo furado,
se tes cartos cómprame outros
e casamos de contado.

Arregláronse as municións
E leváronnas ao cura,
E leváronnas ao cura
Que as lera de contado.

O señor cura leunas
E no fretorio da misa
A xente que llas oeu
Todo lle serviu de risa.

Cando iban para se casar
A nena tuvo vergonza
A nena tuvo vergonza
E dixo que non o quería.

Xan Guindán quedou tan teso
Como as varas dun caínzo,
Foise por alí abaixo
Nin adiós á xente dixo.



Pista 2.- Sardiñeiriña

-Sardiñeiriña, como estás tan triste?
Dime que foi o que che aconteceu.
-Foi a camelia que caeu dun pino
e colleu un suspiro e os dous morreu.

Ven Sardiñeira, ven meu amor.
E porque o mundo é todo teu,
É todo teu e nada meu,
Eres más guapa ca camelia que morreu.


Pista 3.-

Ao entrar en Viveiro
O primeiro que se ve
Son as ventanas abertas
E as camas sen facer

Pista 4.-

Non te cases cun ferreiro
Que da moito que lavar
Cásate cun mariñeiro
Que vén lavado do mar
Cásate cun mariñeiro
Que vén lavado do mar


Pista 5.- Adiós España querida

Adiós España querida,
Adiós tierra de las flores,
Adiós padres y hermanos
Y todos los españoles.

Qué triste es dejar España
E irse a Marruecos,
El que está en España
Siempre tiene un consuelo.

Yo que estoy en tierra extraña
Qué consuelo voy tener,
Metido entre moros
Y pensando en mi querer.


Pista 6.-

Vaite de aí limón podrido,
Se te pareces ao meu porco
Cando está descolorido.


Pista 7.-

Non te cases cun ferreiro
Que te queiman as muxicas,
Cásate cun carpinteiro,
Que fai obras moi bonitas,
Cásate cun carpinteiro,
Que fai obras moi bonitas.


Pista 8.-

O paxaro cando chove
Mete o rabo na silveira,
Así fai a guapa moza
Cando non hai quen a queira.
Así fai a guapa moza
Cando non hai quen a queira.

Pista 9.- A ronrón.

A ronrón, a ronrón
Que teu pai é un fanfarrón
E a túa nai é unha fanfarreta
Que non che quere da-la teta
E a túa nai é unha fanfarreta
Que non che quere da-la teta.